Avustralya’da ağaç altında ıslanmanın sebebi: ağustos böcekleri. 2024’te artan ‘çisenti’nin nasıl oluştuğunu, zararsızlığını ve kuru kalma ipuçlarını öğrenin.
Şöyle düşünün: bulutsuz bir gökyüzünün altında, gölgeli bir caddede yürürken bir anda omuzlarınıza damlalar düşüyor. Yukarı bakıyorsunuz—ne yağmur var, ne fıskiye, ne de bir şaka. Yine de ıslanıyorsunuz. Avustralya’da bunun şaşırtıcı derecede basit bir açıklaması var: ağustos böcekleri.
Her Avustralya yazında ağustos böcekleri uyanır ve dur durak bilmeyen korolarıyla ortalığı çınlatır. Daha az bilinen bir ayrıntı ise, bu böceklerin ağaçların altında oyalananların üzerine adeta serpiştirme yapabilmesi.
Bazı bölgelerde yaşayanlar, sıcak günlerde ağaç gölgelerinde durduklarında başlarına hafif ama ayırt edilebilir bir tıpırtı geldiğini fark etti. Ne sulama sistemi ne de hayal gücü. Nem, doğrudan ağustos böceklerinden geliyor.
Mantık basit: çok içerler. Ağaç özsuyuyla beslenirler ve bunun büyük kısmı sudur. Gerekli az miktardaki besini ayıklamak için yüklü miktarda sıvı alır, fazlasını dışarı atarlar. Bunu, vücudun kullanamadığını bırakan minik basınç vanaları gibi düşünmek mümkün.
Araştırmacılar bu boşaltımın hızını bile ölçtü: ince jetler saniyede 3 metreye kadar fışkırabiliyor. Yerde duran biri için bu, tepeden süzülen hafif ama fark edilir bir çisenti gibi hissediliyor.
Sydney ve yakın banliyölerinde insanlar 2024’ün sonuna doğru bu tuhaf “duşu” fark etmeye başladı. İlk anda çoğu kişi şaşkındı; kimisi gizli fıskiyelerden şüphelendi, kimisi ansızın bastıran güneş yağmuru sandı. Sonra kalıp gözden kaçmayacak hale geldi: kaynak, dallara tutunan ağustos böcekleriydi.
Görüntüler kısa sürede sosyal medyada dolaşıma girdi. Tepkiler eğlenceden tedirgine uzandı; yine de ortaya çıkan sonuç netti: Avustralya’da hissedilen her damla buluttan gelmiyor. Sebebi öğrenince, gizem sinir bozucudan garip biçimde cezbedici olana evriliyor.
2024’te ağustos böceği mevsimi olağanüstü yoğundu. Bilim insanları, üst üste birkaç yıl süren elverişli koşullara—bol yağış ve yumuşak kışlara—işaret ediyor. Sonuç, sayılarda ciddi bir artış; bu da daha gürültülü günler, uzayan korolar ve ağaç altlarında daha çok sürpriz çisenti demek.
Hareketlilik genelde ilkbaharın sonundan yaz başına, kabaca Kasım–Aralık döneminde zirve yapıyor. Bu aralıkta kuru kalmak isteyenlerin yapraklı gölgelerde oyalanmadan önce iki kez düşünmesinde fayda var.
Hayır. Araştırmacılar, ağustos böceklerinin dışarı attığı sıvının zararsız olduğunu söylüyor. Koku yapmıyor, leke bırakmıyor ve hızla buharlaşıyor. Kirli değil—sadece böceklerin kullanamadığı su.
Hatta küçük bir artısı bile var: ekstra nem, ağaç yüzeylerini az da olsa ıslak bırakıp çevredeki havanın kupkuru hissettirmesini biraz engelleyebilir. Bilim insanları içinse, minik bedenlerin büyük bir su fazlasını ne kadar verimli yönettiğini incelemek adına şık bir fırsat sunuyor.
Avustralya’nın havası ağustos böceklerinin lehine olmaya devam ederse, pekâlâ. Uzmanlar, böcek kaynaklı bu çisentinin zirve dönemlerinde olağan bir tabloya dönüşebileceğini belirtiyor.
Yazın kendinizi Avustralya’da bulur ve omzunuza birkaç damla düşerse, gözlerinizi sadece göğe değil, dallara da çevirin. Büyük olasılıkla kısa süreli bir sağanak değildir; gördüğünüz, ağustos böceklerinin doğası gereği yaptığı şeydir.