Karelya’dan Baykal’a, Murmansk’tan Altay ve Kamçatka’ya: Rusya’da kışın en güzel 12 yeri keşfedin. Kar manzaraları, buz gölleri ve kuzey ışıkları için ilham.
Rusya’da kış, ayaz ve kardan ibaret değil. Ormanlar, şehirler ve en ücra köşeler bambaşka bir kimliğe bürünüyor. Kar yığınları, nehir buzları, parıldayan kent ışıkları ve kuzey ışıkları, mevsime ayrıcalıklı bir hava katıyor. Kimi yerde kış yumuşak ve davetkâr; kimi yerde sert ama hipnotize edici. Sahne dekoruna ihtiyaç duymayan, masalsı güzelliğin en yoğun hissedildiği 12 yeri bir araya getirdik.
Sonsuz ormanlar, buzla kilitlenmiş göller, kırağıyla çıtırdayan ağaçlar: Burada kış özellikle sessiz ve vurucu. Kivach Şelalesi tamamen donmaz; Ladoga skerlerinde buz hayal gücünü kışkırtan şekiller alır. Açık gecelerde gökyüzü bazen yeşil ve mor tonlarında kuzey ışıklarıyla açar. Ayrıldıktan sonra bile geride kalan, o derin sükûnettir.
Onega Gölü’ndeki bu ada, tarihi ahşap kiliselere ev sahipliği yapar. Kışın, yapılar kırağıyla çerçevelenir ve güneşte ışıltılı görünür. Etraf bembeyaz ve dingindir; sanki zaman kısa bir an için duraklar. Gün batımı geldiğinde manzara iyice aydınlık ve yalın bir güçle parıldar.
Altın Halka’nın küçük bir kasabası, sanki kış için tasarlanmış: kar, kadim kiliseler, ahşap evler ve pudra gibi sokaklar. Çevresinde beyaz tarlalar ve kızakla gezilebilen bir nehir uzanır; şenlik ışıkları her şeyi birbirine bağlar. Ritmi düşürüp sırf keyfi için yürümemek zor.
Kuzey Kutup Dairesi’nin çok kuzeyinde, kış uzun ve karanlık ama tartışmasız güzel. Murmansk sıcak bir karşılama hissi verir; Teriberka yalın ve neredeyse dünyadışı bir duruşa sahiptir. Barents Denizi, karla örtülü kayalıklar, donmuş şelaleler—sık sık kuzey ışıklarıyla titreşen bir gece göğünün altında. Sert mi? Evet. Ama insanı peşinden sürükleyen bir çekim taşıyor.
Baykal donduğunda buz cam berraklığına döner. Ayağınızın altında hava kabarcıklarını, çatlakları, hatta yosun ipliklerini görürsünüz. Buz levhaları heykel gibi yükselir; mağara ve girintilerin kenarlarını sarkıtlar süsler. Gün doğumu ve gün batımı en ince renkleri getirir. Bu denli dünyadışı ve bu kadar saf manzarayı az yerde bulursunuz.
Karlı sokaklar, beyaz taş kiliseler, buzla mühürlenmiş Volga—Yaroslavl’da kış hem sıcak hem de bayram havasındadır. Aralık ayında ışık süsleri kenti aydınlatır; pazarlar ve zencefilli kurabiye kokusu sokaklara taşar. Yürümek için ideal; kışın aslını hatırlatır.
Ded Moroz’un memleketi, ders kitabı gibi bir kış sunar: derin kar, eski kiliseler, süslü köknarlar, ahşap konaklar ve buz heykelleri. Ded Moroz’un konutunda kızakla gezebilir, kaydıraklara dalabilir ve doğrudan masalsı bir havaya adım atabilirsiniz.
Taze kar altındaki dağlar, donmuş göller, çınlayacak kadar berrak bir hava. Teletskoye Gölü kışın ayna gibi görünür. Katun Nehri kimi yerlerde donar ve yüzeyinde zarif buz desenleri belirir. Altay’ın kışı sessiz bir güç taşır—doğanın özüyle kaldığı an.
Burada mevsim, etkileyici bir sahne kurar: karla örtülü yanardağlar, buharlı sıcak kaynaklar ve bolca kar. Kamçatka, kuzey ışıklarını, orman yürüyüşlerini ve ağır ağır bakılmayı isteyen vahşi bir görselliği sıkça karşınıza çıkarır.
Bu millî parkta dağlar ve ormanlar beyaza bürünüp parıldar. Kırağı kayalıkları ince ince çizer; patikalar karlı düzlükler ve çam ormanlarının içinden kıvrılır; gün batımı her şeyi pembe ve eflatuna boyar. Derin bir sükût—ve içe işleyen bir güzellik.
Kış, bu yerlerin her birinde başka bir yüzünü gösterir. Kimi yerde yumuşak ve sıcacık; kimi yerde dizginlenmemiş ve görkemli. Ama her yerde dürüst ve çarpıcı. Kar ve soğuktan fazlası: başlı başına bir dünya—sessiz, beyaz ve ışıltılı. Kışın, doğa kendi hikâyelerini fısıldar; insana düşen, durup kulak vermektir.