Poznaj historię Wieży Eiffla w Paryżu: od kontrowersyjnego projektu Wystawy Światowej 1889 po ikonę miasta i techniki. Fakty, ciekawostki i dlaczego ocalała.
Trudno wyobrazić sobie Paryż bez Wieży Eiffla. Wyrastając ponad miasto, stała się jego emblematem, magnesem dla podróżników oraz źródłem inspiracji dla artystów, pisarzy i filmowców. A jednak, gdy Gustave Eiffel przedstawił swój pomysł, wywołał falę oburzenia. Wielu paryżan widziało w nim nieforemny, pozbawiony smaku żelazny kolos, a znani architekci i autorzy podpisali petycję o wstrzymanie projektu. Trudno nie dostrzec ironii: to, co wielu uznawało za szkaradę, miało stać się znakiem rozpoznawczym miasta.
Pod koniec XIX wieku, gdy Francja przygotowywała się do Wystawy Światowej w 1889 roku, upamiętniającej stulecie Rewolucji Francuskiej, ogłoszono konkurs na tymczasową konstrukcję symbolizującą postęp i biegłość techniczną. Projekt inżyniera Gustave’a Eiffla i jego zespołu wybrano mimo towarzyszących mu kontrowersji.
Potem wybuchł sprzeciw. Ponad 300 czołowych przedstawicieli świata sztuki i nauki, w tym Guy de Maupassant, Charles Gounod i Aleksander Dumas (syn), podpisało list otwarty, w którym twierdzili, że wieża to bezsensowny, brzydki potwór. W Protescie przeciwko Wieży Eiffla porównywali ją do czarnego fabrycznego komina, który oszpeci oblicze Paryża.
Mimo protestów wieżę ukończono w 1889 roku. Początkowo nie zdobyła sympatii paryżan, ale międzynarodowa publiczność zareagowała inaczej. Odwiedzających Wystawę Światową zachwycił ten inżynieryjny wyczyn: 324‑metrowa konstrukcja z kutego żelaza imponowała nie tylko skalą, lecz także śmiałością architektury.
Szybko okazało się też, że konstrukcja ma wymierną wartość użytkową. Na początku XX wieku służyła do nadawania audycji radiowych, co pomogło ją ocalić. Początkowo planowano rozbiórkę 20 lat po wystawie, jednak sygnały wysyłane ze szczytu podkreśliły jej strategiczne znaczenie.
Z czasem nastroje odwróciły się radykalnie. Wieża zaczęła symbolizować postęp technologiczny i odważną myśl inżynieryjną. Trafiała do dzieł sztuki, na pocztówki, plakaty i fotografie. W połowie XX wieku Wieża Eiffla umocniła pozycję najważniejszej atrakcji Francji.
Dziś trudno oddzielić Paryż od tej wysmukłej sylwety. Poza przyciąganiem milionów turystów, wieża pozostaje przestrzenią dla nowych pomysłów. Regularne malowanie, instalacje świetlne i współczesne rozwiązania inżynieryjne pomagają jej zachować status jednocześnie zabytku i technologicznego cudu.