Burano’nun renkli evleri: efsane, gerçekler ve kurallar

İtalya’nın Burano adası, capcanlı renklere boyanmış evlerle dolu. Kırmızı, mavi, sarı, yeşil — her cephe sanki ressamın paletinden koparılmış gibi. Peki bu gökkuşağının sebebi ne? Tesadüf mü, gelenek mi, yoksa daha düşünülmüş bir tercih mi?

Balıkçıların efsanesi ve pratik gerekçe

Yerliler hoş bir anlatıyı sever: eskiden balıkçılar yoğun siste evlerini seçmekte zorlanır, bu yüzden kötü havada bile kendilerine yol gösterecek cesur renklere duvarlarını boyarlardı. Sisli lagünde fener gibi parlayan duvarları gözünüzde canlandırmak kolay.

Buna karşılık daha sade bir açıklama da var. Birçok kişi, yer sıkıntısı olan küçük bir adada renklerin bir ailenin evini diğerinden ayırt etmeye yaradığını düşünüyor. Canlı boyalar cepheleri güneşe karşı koruyor, binaları suyun fonunda belirgin kılıyordu. Romantizmle rutinin arasında, hakikat büyük olasılıkla tam ortada duruyor.

İzin almadan bir evi yeniden boyamak mümkün mü

Renklerin özgürce seçildiği izlenimine rağmen, Burano’da canınız istediği gibi bir cephenin rengini değiştiremezsiniz. Rengi yenilemek isteyenlerin yerel makamlardan onay alması gerekiyor; yetkililer o konum için birkaç uygun tonu öneriyor. Sistem sert gelebilir, ama adanın yamalı desenini uyumlu tutan ve kimliğini diri tutan da bu.

Dünyadan başka renkli şehirler

Burano, cesur renklere kucak açan tek yer değil. İspanya’daki Júzcar köyünün evleri, “The Smurfs” filminin tanıtımı nedeniyle maviye dönüştü. Sakinler yeni görünümü o kadar benimsedi ki, bu hali kalıcı olsun diye karar aldı.

Arjantin’de Buenos Aires’in La Boca mahallesi, 19. yüzyılda gemilerden arta kalan boyaları kullanarak evleri renklendirmeye başladı. Bugün kentin en çok ziyaret edilen bölgelerinden biri.