Niue’den Kiribati’ye: kalabalıksız, sessiz ada kaçamakları

Turizm gözümüzün önünde değişiyor. Kalabalıklardan ve gürültülü plajlardan yorulan gezginlerin sayısı artıyor; bunun yerine sessiz, neredeyse ıssız adaları seçiyorlar. Aradıkları şey, bitmeyen eğlenceler ve telaş olmadan, olduğu gibi doğa; sessizlik ve sadelik. Bu tercih, kaçıştan çok bir tür sıfırlama gibi hissettiriyor.

Niue: zamanın sanki durduğu ada

Pasifik’in ortasında, yaklaşık 1.600 nüfuslu küçücük bir ada: Niue. Burada telaş yok—yalnızca güneş, deniz ve belirgin bir ıssızlık hissi. Su yıl boyunca yaklaşık 29°C; ayrıca bir aydan kısa süreli ziyaretlerde Rus vatandaşlarına vize gerekmiyor. Bu ada, yavaşlığın nasıl huzur verdiğini hatırlatıyor.

Başkent Alofi’den Huvalu köyüne yalnızca birkaç dakikada ulaşılıyor. Yerel koruma alanı nadir Polinezya kemirgenlerini ve meyve yarasalarını barındırıyor. Pazar günleri ada adeta duruyor—gürültü yasak—ve bu kural Niue’ya kendine özgü bir sükûnet havası katıyor.

Kiribati: sessizliği arayanlara adalar

Kiribati, 33 adadan oluşuyor; bunların yalnızca 21’inde yaşam var. Yılda 7.900’ü biraz aşkın turist geliyor—bu mütevazı sayı ritmi ağırdan alan, kendiliğinden bir atmosferi koruyor.

Altyapı sınırlı; buna karşın deniz tertemiz ve alametifarikası bonefish avı. Mercan resifleri UNESCO tarafından tanınıyor; Phoenix Adaları Koruma Alanı’nı dünya haritasına taşıyan da onlar. Burası otelden otele koşmak isteyenler için değil, doğayı ham hâliyle görmek isteyenler için bir rota. Az olanın daha çok hissettirdiği yerlerden.

Komorlar: çiçek kokan adalar

Arap denizcilerinin çağlarından beri Komorlar, geniş ylang-ylang plantasyonları sayesinde Parfüm Adaları diye biliniyor; bu bitki üst sınıf parfümeriye hayat veriyor. Hava gerçekten tatlı, çiçeksi bir kokuyla kaplı.

Varışta 30 avroya vize alınabiliyor ve gitmek için en iyi dönem Mayıs’tan Kasım’a. Komorlar lüksten çok ruha dair: güneş, yeşil, koku ve yerel hayatın ağır temposu. Cazibesi ince ve kalıcı.

São Tomé ve Príncipe: filmden fırlamış gibi

Dünyanın öbür ucunda, Gine Körfezi’nde São Tomé ve Príncipe uzanıyor. Az sayıda ziyaretçi buraya geliyor; cazibenin bir parçası da bu. Kumsallar yumuşak kumla kaplı, muz ağaçlarıysa sahneye sinematik bir hava katıyor.

Yılın belirli bir döneminde deniz kaplumbağaları kıyıya çıkıp yumurtalarını bırakıyor. Bunu izlerken, bazı yerlerin hâlâ doğanın asıl ritmine uyduğunu hatırlıyorsunuz.

Konfordan çok anlamın peşinden giden yolculuk

Giderek daha çok gezgin havuzlu, restoranlı tatil köylerini değil; denizin fon müziği, sessizliğin ise gerçek lüks olduğu yerleri seçiyor. Aradıkları sadece manzara değişikliği değil; yavaş ve yumuşak akan bir dünyaya ait olma hissi. Küçük ama bilinçli bir yön değişikliği—ve karşılığını buluyor.

Belki de bu saklı adalar, kitlesel değil, sahici bir seyahatin simgesine dönüşüyor; tatilin sosyal medyadaki bir fotoğraftan çok, kendin için ayrılmış zaman olduğu bir anlayışın.