Ultra all-inclusive w praktyce: co naprawdę dostajesz

Słyszeliście o „ultra all-inclusive”? Z opisu wyłania się oferta idealna: jedzenie i napoje non stop, rozrywka w cenie, żadnych ukrytych dopłat. Założenie brzmi kusząco — przyjechać, zameldować się i odetchnąć. Tyle że praktyka nie zawsze dotrzymuje kroku obietnicom, a coraz więcej podróżnych zwraca uwagę, że efektowne hasła potrafią przykryć niedociągnięcia.

Czym właściwie jest „ultra all-inclusive”?

To podkręcona wersja standardowego all inclusive. Z założenia obejmuje importowane alkohole, szerszy wybór jedzenia, bezpłatne udogodnienia w rodzaju spa oraz niemal całodobowy dostęp do tego wszystkiego. W teorii goście nie powinni nic dopłacać.

Problem w tym, że w praktyce każdy hotel sam definiuje, co naprawdę kryje się pod tym „ultra”. I tu zaczynają się schody.

Wielkie obietnice, skromna realizacja

Najwięcej skarg dotyczy alkoholu. Materiały reklamowe sugerują rumy, likiery i tequilę z importu, a na miejscu bywa, że w barach zostają głównie lokalne trunki — i to nieszczególnie pyszne. Jeśli import w ogóle jest dostępny, podróżni piszą, że bywa ograniczony do jednego baru i wybranych godzin.

Z jedzeniem historia się powtarza. Marketing obiecuje przekąski o każdej porze, ale po dziewiątej wieczorem oferta potrafi skurczyć się do kanapek i zupki instant. Zdarza się też, że nocą nie serwuje się nic.

Do tego dochodzą „niespodzianki” z płatnymi dodatkami. Nawet przy pakiecie ultra turyści czasem dopłacają za wynajem kortu tenisowego, wejście do spa czy nawet kawę z automatu — pozycje, o których wcześniej nikt nie wspominał.

Co mówią podróżni

W recenzjach jednego z hoteli w tureckim Beleku pojawia się wymowny przykład: goście pisali, że pokoje były brudne, menu prawie się nie zmieniało, a koktajle przypominały słodką wodę z ledwie wyczuwalnym alkoholem. Dodawali też, że obsługa nie potrafiła jasno wytłumaczyć, co dokładnie obejmuje pakiet ultra. Podobne relacje łatwo znaleźć — ludzie przyjeżdżają po bezproblemowy wypoczynek, a dostają coś zupełnie innego.

Jak nie dać się zawieść

Zasada numer jeden: nie polegać wyłącznie na marketingu. Przed rezerwacją warto:

— Czytać świeże opinie na niezależnych platformach (np. TripAdvisor).

— Dopytać organizatora wyjazdu, co dokładnie wchodzi w skład pakietu.

— Sprawdzić, jakie marki alkoholu serwuje hotel.

— Ustalić, czy nocą dostępne jest jedzenie i które usługi są rzeczywiście bezpłatne.

Jeśli cena wygląda podejrzanie atrakcyjnie, zwykle nie bez powodu.

Sedno sprawy

„Ultra all-inclusive” brzmi imponująco, ale nierzadko okazuje się zwykłym all inclusive w efektownym opakowaniu. Nie ma tu sztywnej listy świadczeń obowiązującej wszystkich, więc to hotele dyktują zasady.

Zanim ruszysz, lepiej wszystko podwójnie sprawdzić. Inaczej wymarzony wyjazd może zmienić się w frustrację, której łatwo było uniknąć. Kilka minut rzetelnego rozeznania jest warte więcej niż urlop spędzony na tropieniu obiecanego „ultra”.