Makau w liczbach: gęstość zaludnienia, demografia i przyszłość miasta

Gdy rozmowa schodzi na zatłoczone miasta, zwykle padają przykłady Tokio czy Nowego Jorku. Tymczasem w południowych Chinach jest niewielki skrawek, który przebija większość z nich pod względem liczby mieszkańców na kilometr kwadratowy — Makau. Na mapie wygląda niepozornie, ale życie toczy się tu dosłownie na każdym metrze.

Małe miasto, wielkie liczby

Makau to specjalny region administracyjny Chin położony nad wybrzeżem. Zajmuje około 30 kilometrów kwadratowych i mieszka tu niemal 688 000 osób. To daje ponad 20 000 ludzi na kilometr kwadratowy, a część źródeł mówi o blisko 24 000. Dla porównania w Moskwie średnia wynosi około 5 000 — cztery do pięciu razy mniej.

Populacja wciąż rośnie

Z roku na rok liczba mieszkańców Makau delikatnie pnie się w górę. Pod koniec 2024 roku wynosiła 688 300 — o około 4 600 więcej niż rok wcześniej. Na początku 2025 roku spadła do 687 900. To nie efekt masowych wyjazdów, lecz niewielkiego zmniejszenia napływu pracowników tymczasowych i studentów z innych miejsc.

Ci czasowi mieszkańcy mają realny wpływ na codzienny rytm miasta. Obsługują hotele, restauracje i kasyna — w miejscu, gdzie turystyka i rozrywka wyznaczają tempo, to nikogo nie dziwi.

Jak wszyscy się mieszczą?

Przy takiej gęstości niewielu może sobie pozwolić na przestronne mieszkania. Przeciętne gospodarstwo domowe liczy około 2,85 osoby, a blisko trzy czwarte ludzi mieszka we własnych lokalach. Około 20% wynajmuje.

Większość mieszkań jest skromna i upakowana w wysokich blokach. Prywatne podwórko to luksus. Makau buduje się w górę: wieże, drogi i centra handlowe tworzą gęstą warstwę. Ma się wrażenie, że każdy metr kwadratowy ma tu swoje zadanie.

Kto mieszka w Makau?

Kobiety przeważają — stanowią około 54% populacji. Dzieci do 14. roku życia to około 12,5%, a osoby powyżej 65 lat — blisko 15%.

Miasto stopniowo się starzeje. Na tym tle rośnie znaczenie pracowników tymczasowych — zazwyczaj młodszych i mobilnych, którzy podtrzymują gospodarkę i zapełniają stanowiska wymagające dodatkowych rąk do pracy. Na początku 2025 roku w Makau było ich ponad 183 000.

Jak to wszystko działa?

Gdy tak wielu ludzi żyje tak blisko, porządek ma znaczenie. Makau opiera się na sprawnym transporcie publicznym i ulicach przyjaznych pieszym. Zabudowa pnie się w górę, a grunt pod nowe inwestycje dosłownie pozyskuje się z morza. Z czasem miasto „dopisuje” sobie kolejne fragmenty terenu, by nadążyć za potrzebami.

Życie na granicy

Gęstość to nie tylko statystyka. To hałas, kolejki i wysokie koszty mieszkań — zieleń bywa deficytowa, a prywatność jeszcze bardziej. Parkingi, drogi i sklepy działają blisko granic przepustowości. Trudno nie zauważyć, że przestrzeń wymusza dyscyplinę.

Na razie miasto utrzymuje równowagę, ale pytanie nasuwa się samo: co dalej? Społeczeństwo się starzeje, ceny rosną, a gospodarka w dużym stopniu opiera się na turystyce. Jeśli napływ pracowników tymczasowych osłabnie, Makau może napotkać poważny opór wiatru.

Co dalej z Makau?

Perspektywy są niepewne. Miasto może wciąż rozbudowywać się, tworząc nowy ląd. Albo będzie musiało przemyśleć sposób, w jaki buduje, mieszka i pracuje. Jedno wydaje się klarowne: Makau testuje granice możliwości — to rzadkie studium przypadku tego, ilu ludzi może współdzielić skrawek ziemi.

Makau to nie tylko kasyna i turystyka. To miasto w stanie ciągłej adaptacji — rozwiązania wypracowane tutaj mogą okazać się cenne dla innych przyszłych metropolii zmagających się z tłokiem.